uu

ellerim titrediği zamanlar belli ki yazmam gerektiği zamanlar. çünkü derin bi nefes çekip sen gördüğüm zaman zaten yazasım geliyoken senin yaptığın oruspuluklar beni hep daha da yazdırıyor ki sen zaten bu durumu biliyosun.

ben sen sebepli olarak seni az yazmadım. sen biliyoken acaba, yine beni yazıyordur diye düşünmek için hiç beni kızdırdın mı? çünkü şuan kızdırıyorsun biliyorsun değil mi?
ben kızma yetimi kaybettiğimi en son nezaman biliyordum biliyo musun bildiğimi? en son bildiğimde ben kızamadığımı, ben benden başka bir şeye dönüşmeye başlamıştım ki, aslında yaşadıklarımız bizi biz yapansa sen beni ben yapmıştın ve sen de bu gazla büyümüştün. e sen ufaksın? kısasın. ufaksın kısasın. beni ezdikçe, beni yedikçe, bana bastıkça, ayaklarına beni giydikçe büyüdün, uzadın. biliyorsun. bunları düşündüğümü de biliyorsun, niye yapıuyorsun? sessizce yok olmuyorsun diyemem ki çünk sen en büyük kahpeliğini yaparak en sessiz olmaman, hatta şu yaşanmışlığımızda tek sessiz olmaman zamanda en sessiz oldun. orda beni kaybettin biliyor musun? sen artık değilsin. yanlışsın. hatasın. dedikleri gibi kötüsün. ben sen kötüsün dememiştim. belki hata, yaşanması gereken yanlış, yapılması gereken, yapmış oldığum, yapacağım ve yaptığım en büyük hatasın. en bile bile ladesim, en bile bile girmemem gereken kademe, en girmemem gereken çalım, en boş bırakmam gereken soru, en koparmamam gereke.... ben snle ilgili nokta atışları kaçırdım. artık senle ilgili ayrıntı aklıma gelmiyor. artık senle ilgili ince olamıyorum. artık kalın, sert, sopa, balık.
balık
balık
balık
balık
balık
ben o balığığ sen yokken yemleyecektim. içine verici yerleiştirecektim ki sonra fil aldım bir tane. içine verici yerleştirdim. sonra böyle büyülü bişi koydum hortumuna. bi anda gerçek oldu. bi baktım gerçek bi filim oldu. yem verdim.
su verdim
yem verdim
su verdim
yem verdim
bi baktım benim kadar olmasa da senin kadar oldu
haha biliyor musun o galiba senin kadar. ha ha ha so much hate to the ones we
runnig up that hill.
.
.
.
.
doğal.felaket.